Rekolekcje w mediach

Zachęcamy do skorzystania z kilku propozycji rekolekcji
w formie online:

a) wielkopostny projekt formacyjny w ramach platformy Holyweek.pl. – oparto go na przesłaniu Ewangelii kolejnych niedziel Wielkiego Postu. Projekt polecamy dzieciom, młodzieży, a także rodzinom.

b) „O komunikacji, która zbliża” – to propozycja poświęcona budowaniu autentycznej bliskości nie tylko z drugim człowiekiem, ale przede wszystkim z samym sobą i z Bogiem. Aby ukazać różne aspekty międzyludzkiej komunikacji, perspektywę psychologiczną połączono z wymiarem duchowym. Szczegółowe informacje w załączniku nr 2 oraz na stronie internetowej: https://www.uslyszecslowo.pl/kurs-wielkopostny.html?fbclid=IwAR0LXnm7W9yAS0V1UuHnjHUoHdug_OKGDqQ_5ZbkpUYS3MykzIgmS1YgbGE.

c) „W drodze ku zmartwychwstaniu” – to propozycja trzydniowych rekolekcji poświęconych Świętej Rodzinie w odniesieniu do zagadnień współczesności. Odbędą się one w dn. 29–31 marca. Transmisja od godz. 19 na stronach Youtube następujących wspólnot: SNE Chrystusa Króla w Katowicach, SNE Rafael w Rudzie Śląskiej, SNE Zacheusz w Katowicach.

 Zachęcamy także do przeżywania Wielkiego Postu na antenie Radia eM. Redakcja proponuje następujące audycje:

a) myśli na Wielki Post Sługi Bożego ks. Jana Machy. Będą to fragmenty wygłoszonych przez niego kazań oraz listów do rodziców. Emisję zaplanowano w dni powszednie o godz.  11.55, 17.55, 20.50.

b) Wielki Post ze Sługą Bożym ks. Franciszkiem Blachnickim. To cykl sześciu audycji opartych na świadectwie życia i nauczaniu ks. Franciszka. Audycje będą składały się także z rozmów z Księdzem Biskupem Bp. Adamem Wodarczykiem, postulatorem procesu beatyfikacyjnego ks Franciszka. Wiodące tematy audycji: nawrócenie, modlitwa, świadectwo oraz istota Triduum Paschalnego. Przedłużeniem wielkopostnego cyklu będą audycje z okazji przypadającej 24 marca br. 100. rocznicy urodzin ks. Franciszka Blachnickiego. Emisja na antenie Radia eM w niedziele o godz. 15.20 (po emisji audycje będą udostępnione na stronie internetowej Radia eM).

Redakcja Audycji Katolickich wychodząc naprzeciw zapotrzebowaniu wiernych, przygotowuje cykl spotkań rekolekcyjnych wielkopostnych dla trzech grup: dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Rekolekcje emitowane będą w TVP3 w następujących terminach i porach.

Rekolekcje dla dzieci 22-24 marca (poniedziałek-środa), godz. 9:30 – TVP3

W czasie pandemii, kiedy dzieci mają utrudniony kontakt nie tylko z rówieśnikami, ale również mają trudności z uczestniczeniem w życiu Kościoła, szczególnie ważne dla najmłodszych jest spotkanie z Panem Bogiem w telewizyjnych rekolekcjach wielkopostnych. Rekolekcje dla dzieci poprowadzi ks. Adam Węgrzyn SDB. Konwencja nauk rekolekcyjnych dla najmłodszych zostanie utrzymana w stylistyce programu „Ziarno”. Pojawi się w nich także Ciocia Ewelina i s. Maria Trukan FMA, która przy pomocy doświadczeń naukowych zachęci
dzieci do szukania i rozpoznawania Pana Boga w świecie.

Rekolekcje dla dzieci 22-24 marca (poniedziałek-środa), godz. 12:30 – TVP3

Trudne sprawy dorastania, brak kontaktu z przyjaciółmi, często samotność i brak wsparcia – to tematy, które stały się szczególnie ważne dla młodzieży w okresie pandemii. Młody człowiek często nie wie, gdzie szukać wsparcia. Dlatego Redakcja katolicka przygotowuje rekolekcje właśnie dla młodzieży. Cykl trzech spotkań wielkopostnych, opartych na czytaniach z Pisma Świętego, poprowadzi o. Lech Dorobczyński OFM wraz z twórcami programu młodzieżowego „Studio Raban” – Pauliną Worożbit oraz Michałem „Paxem” Bukowskim.

Rekolekcje dla dzieci 26-28 marca (piątek-niedziela), godz. 9:30 – TVP3

Rekolekcje wielkopostne to szczególny czas, który pozwala lepiej i głębiej przygotować się do świąt Zmartwychwstania Pańskiego. To właśnie podczas rekolekcji zgłębiamy mękę Chrystusa i uświadamiamy sobie prawdy, o których na co dzień często zapominamy, żyjąc w zamknięciu i codziennych trudnościach. Dzisiejszy świat staje się coraz bardziej obojętny i nieczuły na biedę, samotność i krzywdę innych. Człowiek zatroskany, człowiek znękany, samotny, często odpowiedź na dręczące go pytania, otrzymuje właśnie podczas rekolekcji. Męka, Śmierć i Zmartwychwstanie Chrystusa dają nadzieję współczesnemu człowiekowi. Wychodząc naprzeciw wielkiemu zapotrzebowaniu na Słowo Boże, Redakcja katolicka przygotowuje cykl trzech spotkań rekolekcyjnych, które poprowadzi ks. Wojciech Węgrzyniak.

Każda seria rekolekcji (dzieci, dorośli, młodzież) odbędzie się w cyklu 3 odcinków, każdy o czasie 23 minut.

Słowo Arcypasterza

Nadszedł czas, aby zobaczyć, wybrać i działać.
Słowo pasterskie Arcybiskupa Katowickiego
na I Niedzielę Wielkiego Postu 2021 r.
Bracia i Siostry w Chrystusie!

Pierwsze zdanie odczytanego fragmentu Ewangelii brzmi: Duch wyprowadził Jezusa na pustynię (Mk 1,12). Czas odosobnienia poprzedza chrzest Jezusa w Jordanie, podczas którego Bóg objawia ludziom misję Syna Bożego; jest On tym, który ma wypełnić dzieło zbawienia świata, poprzedzając je realizacją konkretnych działań: niesienie Dobrej Nowiny ubogim, leczenie złamanych serc i głoszenie nadejścia Królestwa Bożego (por. Mk 9,7). Jezus jednak nie spieszy się ze spełnieniem tych wielkich dzieł. Napełniony mocą Ducha Świętego wybiera najpierw ciszę, samotność i umartwienie. Na progu Wielkiego Postu Kościół zaprasza każdego z nas do przyjęcia tej Jezusowej postawy. Wzywa i nas do wyjścia na pustynię, aby odnowić osobistą relację z Panem Bogiem. Chodzi o takie przeżywanie kolejnych dni Wielkiego Postu, aby nie zabrakło w nich chwil wyciszenia, milczenia, wolności od zalewu naszych umysłów niepotrzebnymi informacjami. Uznanie takiego stylu w życiu duchowym jest przejawem właściwie rozumianej troski o siebie i dopuszczeniem do głosu rodzących się w ludzkiej duszy pytań, dotyczących sensu życia i stopnia osobistego związku z Chrystusem. Czy On jest dla mnie wszystkim? Czy chcę iść Jego drogą? 2. W grudniu ubiegłego roku ukazała się książka papieża Franciszka pt. Powróćmy do marzeń. Droga ku lepszej przyszłości. Ojciec święty zastanawia się w niej nad przyszłością, naznaczoną dramatem pandemii koronawirusa, a także pyta w tym kontekście o rolę Kościoła. Przyszłość dzieli na trzy etapy: czas, by zobaczyć – czas, by wybrać – czas, by działać. Papież proponuje nam trzyetapową metodę ewangelicznej rewizji życia. Warto z niej skorzystać, przeżywając tegoroczny Wielki Post. Proponuję, byśmy w tym samym kluczu spojrzeli dzisiaj na postać Sługi Bożego ks. Jana Machy, którego beatyfikacji oczekujemy w bieżącym roku.
Czas, aby zobaczyć
Nasz kandydat na ołtarze, ks. Jan Franciszek Macha przyjął święcenia kapłańskie w czerwcu 1939 r. We wrześniu tego samego roku rozpoczął posługę wikariusza w parafii św. Józefa w Rudzie Śl. Razem ze swoimi parafianami mierzył się z okrucieństwem wojny. Jako opiekun i duszpasterz ludzi młodych pracował z harcerzami i studentami. Opiekował się Katolickim Stowarzyszeniem Młodzieży. W grupie młodych zastanawiał się nad sposobami przeciwstawiania się przemocy okupanta, nad możliwością realizacji chrześcijańskiego powołania w czasie działań wojennych. Ks. Jan doświadczył wraz ze swoimi podopiecznymi zawieszenia zajęć w szkołach oraz na uczelniach, likwidacji Śląskiego Seminarium Duchownego i wprowadzenia zakazu działania wszelkich stowarzyszeń i organizacji kościelnych. Przeżył także aresztowanie i osadzenie w obozie koncentracyjnym rodzonego brata Piotra. Na te sytuacje reagował tak, jak mu podpowiadało serce duszpasterza – modlitwą i ufnością Bogu. Prawy chrześcijanin wie – mówił w jednym z kazań – że Opatrzność Boża, dopuszczając na nas różne przykrości i dolegliwości, nie na to je dopuszcza, by nas dręczyć, lecz aby nas wypróbować, uświęcić i zbawić. […] Wprawdzie zamiary Boże są dla nas często niezrozumiałe, lecz pochodzi to stąd, że my patrzymy tylko na chwilę obecną i chcemy, by ona była dla nas korzystną. Bóg zaś obejmuje swoją opatrznością całe nasze życie i wieczność naszą, by nam ułatwić osiągnięcie ostatecznego celu.
Czas, aby wybrać
Ks. Jan Macha był duszpasterzem bliskim ludziom. Znał realia okupacyjnego życia na Górnym Śląsku, wiedział, że rodzinom osób aresztowanych, a także ukrywającym się polskim działaczom plebiscytowym i powstańcom śląskim brakuje podstawowych środków do życia. W tej sytuacji odkrywał wezwanie do działania i radykalnego naśladowania Jezusa Chrystusa w duchu ośmiu błogosławieństw. Odniósł do siebie słowa Dobrego Pasterza o istocie miłości Boga i bliźniego: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40). Dla Sługi Bożego ks. Jana braćmi najmniejszymi były cywilne ofiary wojny. Wołały one o miłosierdzie i pomoc. Źródłem współczucia dla bliźnich była dla niego codzienna Eucharystia, która aktualizuje sakramentalnie dar, jaki Jezus uczynił z własnego życia przez śmierć na krzyżu dla każdego człowieka i dla całego świata (por. Benedykt XVI, Sacramentum caritatis 88). W ostatnią niedzielę sierpnia 1941 r., tuż przed aresztowaniem, ks. Jan poświęcił swoje kazanie refleksji nad duchowością eucharystyczną. Mówił: Zastanów się, czego wymaga od nas przyjęcie Najświętszego Sakramentu Ołtarza. Po czym dodał: Mocnej i niezłomnej wiary; tego, abyśmy Go często odwiedzali i ubóstwiali w pokorze. Także dla nas pożyteczne jest zmierzenie się z pytaniem o miejsce i rolę Eucharystii w osobistym życiu oraz w służbie miłości wobec bliźnich. Tajemnica eucharystyczna polega właśnie na tym, że drugiego człowieka kochamy w Bogu i z Bogiem. Warto zatęsknić za spotkaniem z Jezusem eucharystycznym w duchu Jego słów pełnych nadziei: Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię (Mt 11,28). Przyjmijmy z otwartym sercem to zaproszenie. W wyjątkowy sposób realizuje się ono podczas celebracji Mszy św., gdy oddajemy Chrystusowi cześć oraz powierzamy Mu osobiste intencje, szczególnie zaś te sprawy, które niejednokrotnie napełniają bólem nasze serca. Chociaż opieka Bożej Opatrzności nie polega na spełnianiu naszych czysto doczesnych życzeń, to nie ulega wątpliwości, że każdorazowe spotkanie z miłością Boga pokrzepia człowieka i umacnia na drodze do świętości.
Czas na działanie
Gdy celebrujemy Mszę św., powinniśmy być coraz bardziej świadomi, że ofiara Chrystusa jest dla wszystkich i dlatego Eucharystia przynagla wierzącego, by stawał się „chlebem łamanym” dla innych, a więc by angażował się na rzecz świata bardziej sprawiedliwego i braterskiego (Benedykt XVI, Sacramentum caritatis, 88). Sługa Boży ks. Jan Macha żył Eucharystią, która go przemieniała, umacniając w nim duszpasterską postawę miłości i służby Bogu i człowiekowi. W codziennej pracy przybierała ona kształt inicjatyw charytatywnych, wypływających z miłości miłosiernej. Działalność charytatywną ks. Jana Machy nazwano opieką społeczną. Jego duszpasterskiej trosce o człowieka nie przeszkadzały ówczesne zewnętrzne warunki, wrogość okupanta wobec wszelkich form wsparcia i udzielania pomocy potrzebującym. Eucharystia, która daje życie sprawiała, że ks. Macha stawał się chlebem łamanym dla innych. Ubogim i opuszczonym, nad którymi roztaczał opiekę, gwarantował poczucie bezpieczeństwa i pewność, że nie są pozostawieni sami sobie. Przez prawie dwa lata wspierał ich duchowo, ale także dostarczał żywność osobom i rodzinom stojącym na skraju egzystencjalnej katastrofy. Misję miłości ks. Jana przerwano – jakby mogło się wydawać – we wrześniu 1941 r., gdy wpadł w ręce gestapo. Jednak, mimo aresztowania i pobytu w więzieniu, ks. Macha nadal wspierał potrzebujących, polecając ich Bogu w osobistej modlitwie ubogaconej godnym przyjęciem cierpienia. Przesłanie Chrystusowej Ewangelii odkrywał w sytuacji – po ludzku rzecz biorąc – dramatycznej i bez wyjścia. Możemy jedynie przypuszczać, że szczere przyjęcie przykazania: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują (Mt 5,44), wyzwoliło u prześladowanego kapłana potrzebę przebaczenia i wewnętrzną siłę do wyrwania się z pokusy nienawiści wobec oprawców, którzy nad nim się znęcali. Ks. Macha miał w sobie wiele pokoju. Ufał Panu Bogu, a w słowach Zbawiciela odkrywał nie zawsze łatwą do przyjęcia Bożą logikę zysków i strat: […] kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa (Łk 9,24). W czasie pobytu w więzieniu tęsknił za Jezusem eucharystycznym. Dzielił się tą tęsknotą w jednym z listów: Cieszę się, że mogę w każdą niedzielę przyjąć Komunię św. Jest ona moim pocieszeniem. To jest moja siła i nadzieja. Jezus mi dał tyle radości i pomocy, a ja pokładam w Nim nadzieję. Pisał do rodziny: Mam wielką nadzieję w miłosierdzie Boże i Opatrzność Boską. […] Kogo Bóg kocha, temu szuka schronienia. Trzy godziny przed śmiercią ks. Jan wyznał: Idę przed Wszechmogącego Sędziego, który mnie teraz osądzi. Mam nadzieję, że mnie przyjmie. Moim życzeniem było pracować dla Niego, ale nie było mi to dane. Myśląc o najbliższych, żył nadzieją spotkania się z nimi w wieczności: Do widzenia, tam w górze, u Wszechmogącego! – napisał im. Bracia i Siostry! 3. Bezpośrednio przed przyjęciem Komunii św. wypowiadamy słowo Amen – Niech się tak stanie! Wyraża ono również naszą gotowość do przyjęcia w życiu woli Bożej. Sługa Boży ks. Jan Macha uznał wolę Pana Boga najpierw w przyjęciu daru kapłańskiego powołania, a następnie poprzez akt ofiarowania całego siebie Chrystusowi, gdy kładł głowę pod gilotynę w katowickim areszcie. Męczeństwem i przelaną krwią potwierdził swój wybór i słowa zapisane na prymicyjnym obrazku: Pan mój i Bóg mój! (J 20,28). 4 Właśnie w Wielkim Poście, i to naznaczonym trwającą pandemią, Jezus Chrystus zaprasza nas kolejny raz do budowania z Nim bliskości. Ks. Macha powtórzył za Tomaszem Apostołem to wyznanie: Pan mój i Bóg mój! Stanowiło ono odpowiedź na zachętę Zmartwychwstałego, skierowaną do wątpiącego ucznia: Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż ją w mój bok, nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym (J 20, 27). W duchu tej wiary naśladujmy Jezusa Chrystusa poprzez odkrywanie własnej misji w świecie. Znajduje ona pełny sens w Chrystusie. W swej istocie świętość to przeżywanie razem z Chrystusem tajemnic swojego życia. Polega ona na złączeniu się ze śmiercią i zmartwychwstaniem Pana w sposób wyjątkowy i osobisty, w nieustannym umieraniu i powstawaniu z martwych wraz z Nim (por. Franciszek, Gaudete et exsultate, 20). Świętość może oznaczać również odtwarzanie w swoim życiu różnych aspektów ziemskiego życia Jezusa: wychodzenie na pustynię, towarzyszenie Mu pod krzyżem lub spotykanie się z Nim na świętej Wieczerzy, aby tak jak Chrystus żyć pełnią miłości. Ona nie opuszcza nikogo, przyjmuje najsłabszych i włącza zagubionych do wspólnoty Kościoła. Ten zaś, który prawdziwie kocha, jest w stanie zostawić na boku swoje dążenia, oczekiwania, swoje pragnienia bycia wszechmocnym w obliczu konkretnego spojrzenia najsłabszych. […] Służba zawsze patrzy w twarz brata, dotyka jego ciała, czuje jego bliskość, a nawet w pewnych przypadkach «znosi» ją i zabiega o rozwój brata. Dlatego służba nigdy nie jest ideologiczna, ponieważ nie służy się ideom, ale służy się osobom (Franciszek, Homilia na placu Rewolucji w Hawanie, 20 września 2015 r.). Drodzy Diecezjanie! Charytatywna działalność ks. Jana Machy stała się inspiracją dla parafian Rudy Śląskiej i okolicznych miast do podobnego zaangażowania podczas II wojny światowej. Pragniemy od nich uczyć się wrażliwości na potrzeby osób dotkniętych zarówno duchową, jak i materialną biedą. Miejmy świadomość, że czyny miłości są spełnieniem Ewangelii i wyrażają autentyczne świadectwo chrześcijańskiego życia. Życzę Wam, aby święty czas nawrócenia, chwile ciszy i modlitwy przed Bogiem, a także wierne wypełnianie codziennych obowiązków prowadziły do przemiany serc i odnowy międzyludzkich relacji w duchu pragnienia św. Piotra: Bądźcie wszyscy jednomyślni, współczujący, pełni braterskiej miłości, miłosierni, pokorni! Nie oddawajcie złem za zło, ani złorzeczeniem za złorzeczenie. Przeciwnie zaś, błogosławcie. Do tego bowiem jesteście powołani, abyście odziedziczyli błogosławieństwo (1P 3,8–9). Na czas wielkopostnej rewizji chrześcijańskiego życia, podjętej w kluczu widzieć, wybrać i działać, z serca Wam błogosławię: w imię Ojca, i Syna i Ducha Świętego.

† Wiktor Skworc
Arcybiskup Metropolita Katowicki

HARMONOGRAM ODŚNIEŻANIA

* * *  / / /  * * *

GRUPA 1: ul. Wyzwolenia – od kościoła w kierunku Suszca, ul. Wodna, ul. Rolnicza, ul. Owocowa, ul. Spokojna, ul. Jasna.

GRUPA 2: ul. Wyzwolenia – od kościoła w kierunku Mizerowa, ul. Herbowa, ul. Kręta, ul. Pocztowa, ul. Krótka

GRUPA 3: ul. Nierad – od Suszca do Państwa Małek, ul. Skotnicza, ul. Wilcza

GRUPA 4: ul. Nierad – od Państwa Wolnik w kierunku Mizerowa, ul. Pawła Garusa, ul. Kasztanowa, ul. Franciszka Klimy

GRUPA 1 – 18.01.2021 – 24.01.2021
GRUPA 2 – 25.01.2021 – 31.01.2021
GRUPA 3 – 01.02.2021 – 07.02.2021
GRUPA 4 – 08.02.2021 – 14.01.2021
GRUPA 1 – 15.02.2021 – 21.02.2021

Boże Narodzenie

Bóg się rodzi, moc truchleje…
W trudnym czasie pandemii, w obliczu lęku
o zdrowie i niepewności o jutro, niech Boża Dziecina
napełnia nasze rodziny i wspólnotę parafialną
pokojem i radością, a nas wszystkich obdarza
wiarą, odwagą i nadzieją.

Wszystkim Parafianom życzę
zdrowych i spokojnych
Świąt Narodzenia Pańskiego
i jak najprędzej pełnego uczestnictwa
w Eucharystii, która jest
Cudem nad cudami.

A na Nowy 2021 Rok – błogosławieństwa
Bożego i wszelkiej pomyślności!

Poniżej możemy posłuchać Pasterki z roku 1977.
Porównajmy, jak wtedy Parafianie pięknie śpiewali…

Parafia na YouTube…

Od jakiegoś czasu pojawiały się pytania Parafian, dlaczego nie ma transmisji Mszy św. z naszego kościoła? Powody były dwa: Pierwszy – liczyłem, że nasza gorliwa modlitwa wpłynie na osłabienie pandemii i wszyscy będziemy mogli spotkać się bez ograniczeń w kościele… Drugi – Panowie, którzy montowali nasz monitoring obiecali już dawno, że zainstalują kamerę na chórze, która to umożliwi. Niestety ostatecznie sami musieliśmy się tym zająć. „Bóg zapłać” panu Tomaszowi Kubica za pomoc w instalacji i uruchomieniu kamery oraz całego osprzętu. Aby wszyscy mogli przynajmniej zobaczyć naszą piękną stajenkę i świąteczny wystrój kościoła, od Pasterki podejmiemy próbę transmitowania Eucharystii na naszym parafialnym kanale YouTube. Na nim już można obejrzeć kilka krótkich filmów i transmisję z Kolędowych Nieszporów – polecam zerknąć i zasubskrybować kanał, aby bez przeszkód oglądać kolejne transmisje… Poniżej bezpośredni link do kanału:
Parafia Kryry – YouTube

KOLĘDA 2020-2021

MSZE ŚW.
Z BŁOGOSŁAWIEŃSTWEM
KOLĘDOWYM:

ULICADATAGODZINA
Krótka i Pocztowa26.12.202010.00
Wyzwolenia
180-207
27.12.202010.00
Wyzwolenia
160-180
29.12.202017.00
Wyzwolenia
120-160
30.12.202017.00
Wyzwolenia 85-11803.01.20217.30
Wyzwolenia 59-8404.01.202117.00
Spokojna i Jasna05.01.202117.00
Owocowa, Rolnicza i Wilcza07.01.202117.00
Kręta, Herbowa i Wodna08.01.202117.00
Pawła Garusa i Kasztanowa10.01.202113.30
Franciszka Klimy14.01.202117.00
Skotnicza         15.01.202117.00
Nierad 1-2517.01.202110.00
Nierad 26-6124.01.20217.30
Nierad 65-96A24.01.202113.30
Nierad 97-12726.01.202117.00
Nierad 129-15528.01.202117.00
Msza św.
Dodatkowa
29.01.202117.00

* * *  HARMONOGRAM  ODŚNIEŻANIA  * * *

GRUPA 1: ul. Wyzwolenia – od kościoła w kierunku Suszca, ul. Wodna, ul. Rolnicza, ul. Owocowa, ul. Spokojna, ul. Jasna.

GRUPA 2: ul. Wyzwolenia – od kościoła w kierunku Mizerowa, ul. Herbowa, ul. Kręta, ul. Pocztowa, ul. Krótka

GRUPA 3: ul. Nierad – od Suszca do Państwa Małek, ul. Skotnicza, ul. Wilcza

GRUPA 4: ul. Nierad – od Państwa Wolnik w kierunku Mizerowa, ul. Pawła Garusa, ul. Kasztanowa, ul. Franciszka Klimy

GRUPA 1 – 21.12.2019 – 27.12.2020
GRUPA 2 – 28.12.2020 – 03.01.2021
GRUPA 3 – 04.01.2021 – 10.01.2021
GRUPA 4 – 11.01.2021 – 17.01.2021
GRUPA 1 – 18.01.2021 – 24.01.2021
GRUPA 2 – 25.01.2021 – 31.01.2021

Roraty 2020

Roraty poświęcone będą Eucharystii, która jest CUDEM NAD CUDAMI. Dzieci zachęcam, by odwiedzić stronę Małego Gościa Niedzielnego i tam przeczytać, jak możemy całymi rodzinami włączyć się w przeżywanie tegorocznych Rorat. Nauczymy się jeszcze pobożniej uczestniczyć w Mszy św. Dowiemy się, że każda Eucharystia jest ofiarą Jezusa Chrystusa. Poznamy też ludzi, dla których Msza Święta była najważniejszą chwilą każdego dnia i największą świętością.

Roraty 2020 z Małym Gościem (malygosc.pl)

W serwisie znajdziemy:

  • – transmisje codziennej Mszy św. roratniej
  • – codzienny obrazek związany z tematem dnia
  • – pytania i zadania roratnie
  • – piosenka roratnia
  • – link do wieczornych radiowych audycji roratnich

Materiały będą dostępne także bezpośrednio na platformie holyweek.pl. Projekt składa się z czterech modułów i skierowany jest do całych rodzin. Zaplanowano transmisję dwóch Mszy roratnich:
z kościoła św. Rodziny w Piekarach Śląskich o godz. 6.45
oraz z kościoła św. Bartłomieja w Bieruniu o godz. 18.00.
Klikając na poniższy link już możemy uczyć się piosenki roratniej.

„Kiedyś wino i chleb” – roraty 2020 – YouTube

Święto Ministrantów

20 listopada 2020 r. na Mszy św. szkolnej zostali uroczyście włączeni do grona Ministrantów trzej Kandydaci – Adrian, Bartosz i Błażej. Zostały im nałożone kołnierze, symbolizujące pełny udział w naszej Służbie Liturgicznej. Bóg zapłać wszystkim Ministrantom za to, że mimo pandemii – z zachowaniem zalecanych środków ostrożności – dzielnie przychodzą służyć przy ołtarzu.

Dziękuję także Rodzicom za współpracę, mobilizowanie Ministrantów i pamiątkowe zdjęcia. Obyśmy kiedyś mogli znów świętować w większym gronie, bardziej uroczystej oprawie Eucharystii, bardziej optymistycznej atmosferze i… bez maseczek.

Zachęcamy chłopców po I Komunii Świętej, aby także dołączyli do grona Ministrantów.

Kameralny Odpust

Mimo dramatycznej sytuacji epidemicznej, obostrzeń, ograniczeń i… kwarantanny naszego odpustowego Kaznodziei, udało nam się przeżyć Uroczystość Odpustową. Nie wszyscy mogli zgromadzić się w naszej parafialnej świątyni, dlatego poniżej można przeczytać fragment kazania, a klikając na podany link można zapoznać się z całym tekstem encykliki papieża Piusa X o św. Karolu Boromeuszu. Słuchacze byli zaskoczeni, jak aktualne są te treści w naszej obecnej sytuacji… Serdeczne Bóg zapłać tym, którzy przyczynili się do przygotowania i uświetnienia naszej Uroczystości – Służbie Liturgicznej, Pani Organistce, pocztom sztandarowym oraz wszystkim wiernym.

Piękna pogoda, a nawet kolorowe stragany, które mimo wszystko się pojawiły, wprowadziły nieco optymizmu w przygnębiającą atmosferę pandemii. Oby wstawiennictwo św. Karola Boromeusza wspomagało nas w przeżywaniu tego trudnego czasu i umacniało naszą wiarę w Bożą Opatrzność.

Fragment kazania:
Karol Boromeusz staje się wzorem dla dzisiejszych wiernych i pasterzy jako żarliwy bojownik o poprawę świętej karności i karności tej krzewiciel przeciw nowatorom, dążącym nie do przywrócenia wiary i obyczajów do pierwotnego stanu, ale raczej do ich zniekształcenia i zagaszenia. Dlatego podjęte na nowo uczczenie tego świętego ma być dla wszystkich katolików tyleż pociechą i pouczeniem, co i bodźcem pobudzającym ich do tego, by aktywnie przyłączali się do dzieła, w które tak wiele wkładamy serca – do odnowienia wszystkich rzeczy w Chrystusie.
Zamęt dokonany przez nieprzyjaciół Kościoła
To cudowne oddziaływanie zapobiegliwego Boga na dzieło odnowy prowadzone przez Kościół, szczególnie jasno ukazuje się w tym właśnie okresie, który ku pocieszeniu dobrych dał światu Karola Boromeusza. W tym czasie panowania pożądliwości, gdy wszelkie niemal poznanie prawdy zostało zamącone i zaćmione, trzeba było bezustannie walczyć z błędami, a wspólnota ludzka staczając się w najgorsze występki, zdawała się gotować sobie straszną zagładę. Zaczęli się wówczas pojawiać pełni pychy i buntowniczy ludzie, „nieprzyjaciele krzyża Chrystusowego… którzy ziemskie rzeczy miłują… których bogiem jest brzuch” (por. Flp 3, 18-19). Dążąc nie do naprawy obyczajów, ale do zanegowania w umysłach ludzkich prawd Wiary, we wszystko wprowadzali oni zamęt, sobie i innym coraz szerszą wytyczali drogę swawoli, a wreszcie – wysługując się najbardziej zepsutym władcom i ludowi, u których chodzili jak w jarzmie – odrzuciwszy powagę i przewodnictwo Kościoła, usiłowali wytępić jego naukę, ustrój, karność.

Potem – idąc w ślady niegodziwców, do których odnosi się groźba: „Biada wam, którzy nazywacie złe dobrem, a dobre złem” (Iz 5, 20) – swój buntowniczy zamęt i tę klęskę zadaną wierze i obyczajom nazwali odnową, siebie zaś samych – tymi, co przywracają dawne normy. W rzeczywistości jednak byli oni niszczycielami. Osłabiwszy bowiem siły Europy przez konflikty i wojny, stali się oni piastunami przeniewierstw i rozłamów dnia dzisiejszego, w których w jednorodnym jakby ataku skupiona, odnowiona została owa troista walka, której trzy elementy występowały dotychczas z osobna; walka, z której Kościół wychodził zawsze niezwyciężony i bez strat. Te trzy elementy to: krwawe prześladowania właściwe pierwszym wiekom; wewnętrzna zaraza błędów; i wreszcie – występujące pod pozorem obrony świętej wolności – ta epidemia występków oraz wywrócenie karności, jakiego chyba i w wiekach średnich nie znano.
Temu tłumowi zwodzicieli przeciwstawił Bóg odnowicieli prawdziwych, i to zarazem świętych, którzy mieli albo hamować ten pęd ku przepaści a pożar wygaszać, albo naprawiać wyrządzone szkody. Ich wytrwała i wieloraka praca nad przywróceniem karności stała się dla Kościoła tym większą pociechą, im cięższym był on dręczony uciskiem. Potwierdziła też ona prawdę, że „wierny jest Bóg, który… z pokusą zgotuje też wyjście” (1 Kor 10, 13). W takich właśnie okolicznościach wezbrał Kościół radością płynącą z Bożego daru, jakim była szczególna gorliwość oraz świętość życia Karola Boromeusza.